Voor het eerst is het gevoel dat een deel van het nachtwerk onnodig is, gestaafd met cijfers van het EIB. De onderzoekers hebben een maatschappelijke kosten-baten-analyse gemaakt. Een opvallende conclusie is dat veel geld is te besparen met het vervroegen van werkzaamheden van 23.00 uur naar 20.00 uur, ook op drukkere trajecten. De lagere uitvoeringskosten wegen ruimschoots op tegen de kosten van extra files. De winst zit vooral in het effectiever gebruik van de afzetperiode. Met afzetten en vrijgeven van een weg gaat twee keer een half uur verloren van de kostbare tijd tussen 23.00 en 05.00 uur. Daartussen blijft nog maar vijf uur over voor werkzaamheden.
Door de begintijd te vervroegen, blijft effectief acht uur over voor uitfrezen, asfalteren en belijnen. Bijkomend voordeel is dat wegwerkers een groter wegvlak onder handen kunnen nemen, waardoor minder koude naden nodig zijn en de kwaliteit van het asfalt verbetert. Ook kan materieel effectiever worden ingezet.
Rapportcijfer
Overigens klagen de wegwerkers zelf nauwelijks en beoordelen ze hun werk met een zeven. Een onderzoek onder 6000 asfaltwerkers, balkmannen, machinisten en uitvoerders geeft goed weer welke dilemma's er leven. Slechts een vijfde geeft zijn werk een onvoldoende (rapportcijfer 5 of lager). Vooral de hoge beloning, oplopend tot 100 procent extra op zondag, maakt veel goed. Een op de drie werknemers ziet werken in uitsluitend dagdiensten helemaal niet zitten en nog eens een op de drie zou juist uitsluitend in dagdienst willen draaien.
Bij wie meer dan 20 procent van het loon uit toeslagen bestaat, ligt de waardering voor het werk lager. Machinisten bijvoorbeeld, die relatief veel onregelmatig werken, zijn minder tevreden. En wie een dagje ouder wordt kan het nacht- en weekendwerk ook steeds minder waarderen. De korte venstertijden leiden overigens ook tot een sterk gevoel van gejaagdheid en stress. Drie kwart van de ondervraagde werknemers ervaart de tijdsdruk als (enigszins) bezwaarlijk.